Winterpret!!!

Wat een sneeuw!!! Heel gezellig en een prachtig uitzicht, dat moet ik toegeven. Als je echter de weg op moet, wordt de situatie even iets anders.
Vandaag is het namelijk voor de meeste mensen onder ons weer een normale werkdag. Ook voor mij. En met de vakantie in het vizier moet er hier nog heel wat gebeuren de komende 2,5 dag. Niet erg, ik heb er zin in en ben er klaar voor. Maar dan moet je natuurlijk wel eerst nog veilig en wel op kantoor zien te komen.
Gelukkig kon ik de auto van manlief vandaag meenemen. Daar zitten winterbanden onder en hij ligt iets stabieler op de weg dan mijn kleine truttenschudder (volgens man is het een rugzak als je de gordels naar buiten klapt ;)). De snelweg ging gelukkig goed maar de locale wegen waren (en zijn nog steeds) één grote ramp. Overal zag je auto’s wegslippen, maar die van mij bleef gelukkig goed op de weg. Echte doodsangsten heb ik dan ook niet uitgestaan. Al ben ik totaal geen held onder deze weersomstandigheden!
Éénmaal gearriveerd in Den Bosch, waar ik de tweede persoon was die aankwam en ik dus nog volop kon kiezen waar ik zou parkeren op die prachtige witte weide. Het leek wel een biljartlaken zo mooi glad was alles nog op de parkeerplaats. Afijn…..allemaal geen probleem en veilig aangekomen dus. Maar toen……toen hè……toen bleek de verwarming op de zaak kapot, deed de koffie-automaat het niet en bleek m’n baas vanaf thuis te werken!!! En kwam er als klap op de vuurpijl nog een vervelende hoofdpijn opzetten!!!!!
Nou, lieve mensen, het is écht geen pretje om met 15 graden, je jas aan en zonder warme koffie achter je PC-tje te zitten. En het typt zo lastig met je handschoenen aan :).
En dan, op zulke momenten, dan vervloek ik de sneeuw en de kou. Ondanks het feit dat ik graag op wintersport ga. Sneeuw is prima, maar dan liever als het weekend of vakantie is. En het liefst in de bergen. Daar hoort de sneeuw. Hier in ons kikkerlandje ligt meteen alles op z’n gat……….zelfs de verwarming en de koffie-automaat!!!!!
Maar goed, inmiddels worden de radiatoren weer warm, is de koffiemachine gerepareerd, heb ik een Saridon in m’n mik en ben ik lekker de laatste dingen aan het afronden voor de vakantie.
En last but not least……….de kindjes hebben natuurlijk enorm veel sneeuwpret. Dat maakt weer een hoop goed!!!!

Workin’ at the Carwash!

Zo lieve mensen! Hier ben ik weer eens een keertje :). Tijd voor een blogje.
Alles prima in orde hier hoor. Geen vuiltje aan de lucht, in tegenstelling tot het vuil op andere plaatsen. Sjongejonge wat zien die auto’s van ons eruit. En wij zijn niet van die autopoetsers hee….. als mijn truttenschuddertje 3 tot 4 keer per jaar gewassen wordt dan is het veel. Shame on me…..I know. Maar er zijn ook zoveel andere dingen te doen. In en rondom huis. Ik kom simpelweg uurtjes te kort. En de auto’s zijn bovendien man’s pakkie-an. Sja….en daar gaat het dan vervolgens mis!
Manlief is een beste kerel maar als het op poetsen aankomt dat ziet hij het niet of wil hij het niet zien. Waarschijnlijk het laatste ;-).
En ja ja, ik weet dat het (bijna) overal hetzelfde is. Misschien ben ik iets te veeleisend en hij te gemakkelijk. Zo’n combinatie zal het wel zijn.
Maar goed, wat moet je als het poetsen je in de genen zit. Vraag maar rond in mijn familie en iedereen weet wat mijn moeder als hobby heeft. Niet dat ik nu alle genen van haar heb geërfd….dat niet. Ik kan heel wat gemakkelijker iets laten liggen tot volgende week of de week erop.
Waar ik wel heel veel moeite mee heb, is de was. De was, lieve mensen, die moet weg. Altijd maar weg, weg, weg. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet een wasje draai. En gemiddeld zijn er dat wel 2 per dag. En natuurlijk zitten die trommels dan niet altijd vol. Dat kan niet. Maar ik heb zo’n heel fijn kort programma van 31 minuten op 40 graden. En dat sluit dus prima aan bij mijn behoeften. Strijken doe ik ook (bijna) iedere dag. Opruimen die was. Dan kost het me hooguit 15 minuten per keer en vaak nog iets korter. Ik moet er niet aan denken om 1x per week die hele stapel weg te moeten werken. En zo hebben we allemaal wel onze eigenaardigheden, denk ik dan maar.
Manlief is er inmiddels wel aan gewend. Die zucht niet, die kijkt niet, die zegt niks. Beste reactie overigens. Ik kan en wil er toch niks aan doen.
En zolang dat mijn enige stoornis is, valt het nog wel mee 🙂 haha.
Maar even terug op de auto’s. Was deze muts dus vergeten om de airco de afgelopen weken uit te zetten. Ik heb gewoon lekker die ClimatControl op AUTO laten staan en da’s niet zo slim……bleek. Ik kon dus afgelopen maandag zelfs de binnenkant van de ramen krabben. Dat krijg je dan. Door de ClimatControl blijft het vochtiger aan de binnenkant van de auto……blijkbaar. Maar goed, weet ik veel! Nu staat’ie uit en heb ik er geen last meer van. Gewoon verwarminkje aan op 22 graden en dan blijft het dus droger van binnen. Weer wat geleerd (heb deze auto inmiddels al 7 jaar dus da’s mooi op tijd!).
Maar nu de binnenkant dus is opgelost, moet hard nodig die buitenkant een keertje worden opgepoetst. Hopelijk vindt manlief de komende week nog ergens een gaatje om dat te kunnen doen. Ik zal eens even goed gaan bekijken hoe ik dat, politiek gezien, het beste kan aankaarten………