Verkocht…..

…….de babykamer! Over een paar weken wordt alles opgehaald en ingeladen. Weer een periode definitief afgesloten. Eerst het wiegje. Dat heeft nog maanden leeg op onze slaapkamer gestaan. Ik kon het niet. Ik kon het niet opruimen en bij m’n ouders terug op zolder zetten. Toen de box. De box was een kadootje aan vrienden die een kleintje kregen. Het was zo’n mooie ronde. Een heel ongemakkelijk, groot maar oh zo’n leuk ding. Afgelopen zomer heeft Zoon een nieuwe kamer gekregen. Een groot bed, een andere kast en leuke cars-spulletjes. De babykamer was zolang opgeslagen in de garage. En stond, u begrijpt het al, behoorlijk in de weg. Steeds dubden we weer wat we ermee zouden doen. Meegeven naar Roemenie was het idee. Ze wilden het niet. Het nam te veel ruimte in beslag in de vrachtwagen. Lange tijd riep Man dat hij wel foto’s zou maken en deze op Marktplaats zou zetten. Daar kwam ook niks van. Totdat Man laatst op z’n werk liet vallen dat we een babykamer in de aanbieding hadden. Nou, meteen interesse! En nu is alles dus verkocht. Alles……de kamer, de lampen, de kinderwagen, de maxicosy, het campingbedje en alle andere rommel die ik nog vergeten ben. Raar hoor. Sentimentele muts die ik ook ben! Straks sta ik nog te janken als alles wordt ingeladen……..je zult het meemaken!

“Als je meisjeskindjes krijgt”

Dan is alles roze. Dan heb je te maken met staartjes, vlechtjes, rokjes, maillootjes, rouches, strikjes, speldjes, kettinkjes, ringen en armbandjes. Dan heb je veel meer schoenen dan bij jongenskindjes. Dan gaat het de hele dag over prinsen en prinsesjes, over barbies en K3. Dan willen ze je de hele dag ‘helpen’, alles ‘zelluf’ doen en ‘moederen’ over jongere broer(tjes) of zus(jes). Dan willen ze altijd mee, met boodschappen doen, met winkelen, maakt eigenlijk niet uit wat. Dan onthouden ze alles en komen daar wel 10x op terug. Dan zeuren ze als iets niet lukt met “nou..ou…ou..ou”, terwijl jongenskindjes het ‘datwilnietlukkending’ wegsmijten. Het zit gewoonweg in de genen.

En zelfs Dochter van 5 concludeerde dat vanochtend. “Mam, wil je een wit of een roze vel?”. “Wit!”, antwoordde ik. “Nou, ik neem mooi de roze, want dat is mijn lievelingskleur. En dat krijg je als je meisjeskindjes krijgt…..die willen altijd alles roze!”. Mijn prinsjesje! ;-)

En ondanks alle bovenstaande dingen, was mijn 1e gedachte bij haar geboorte: “Zo, die dochter heb ik mooi binnen!”.

Maar oh zo blij was ik met het feit dat nr 2 een jongetje is geworden. Dat benadrukt bovenstaande nog eens extra. En het is superleuk om van alles ook het tegenovergestelde te mogen meemaken……. Wat zijn we toch rijk!

En weer thuis…….

Dat is nl. wat Zoon altijd roept zodra we Sprang-Capelle binnenrijden. Of we nu terugkomen van een middagje winkelen of van een weekje vakantie, hij herkent meteen de wijk waar we wonen. U begrijpt……wij zijn er weer!!! De terugreis had niet beter/sneller kunnen verlopen. We zijn ’s-0chtends om 06h15 vertrokken uit Val Thorens en we waren ’s-avonds om 19h00 thuis, terwijl we onderweg nog 2x hebben gegeten. Niet slecht, gezien de reistijd die we voor de heenreis nodig hadden. En waarempel…..het is hier ook prachtig weer!! De laatste dagen in de sneeuw waren fantastisch. Precies zoals het op wintersport hoort te zijn. Koud genoeg, een strakblauwe lucht, lekker veel zon, verse sneeuw en prachtige pistes. En het ging goed dit jaar! Ieder jaar gaat het toch weer gemakkelijker, lijkt wel. De laatste jaren kom ik al wel goed naar beneden, maar bij sommige afdalingen moest ik dan toch nog even slikken en een knop omzetten voordat ik naar beneden suisde. Dit jaar ging alles zonder problemen, zonder slikken en zonder bibbers in de benen. We hadden dan ook prachtige sneeuwcondities. Man gaat ook steeds beter op z’n snowboard. Best gaaf om te zien. Dochter vraagt nu al wanneer ze toch ook eens op zo’n ’skateboard’ mag. Laten we eerst maar eens zorgen dat ze op 2 latten goed naar beneden komt. Dit jaar speelde ze liever in de sneeuw dan dat ze ging skiën. Al wilde ze wel iedere ochtend graag naar haar ‘vriendjes’ toe. De leraar vond het echter beter om, nadat ze haar 1e echte afdaling van de berg had gemaakt, haar nog maar beneden te houden. “Ze remt niet”, was de reden. En om eerlijk te zijn, zie ik dat helemaal voor me. That’s my girl……als ze het te lang vindt duren of ze vindt het te saai, dan gaat ze gewoon haar eigen weg……..sja………en dat was in dit geval zo snel mogelijk naar beneden ;-) . Maar oké, ze heeft haar “Ourson” gehaald en vandaag heeft ze haar diploma trots mee naar school genomen. Volgend jaar gaan we gewoon weer verder en misschien dat Zoon dan ook wel mee wil…….. En nu? Rotzooi ruimen, poetsen, boodschappen doen en weer opladen voor morgen….een gewone, drukke werkdag!

Twee latten, een slee en heel veel spieren

Gut-o-gut wat een topconditie heeft deze dame! Een paar dagen op de latten en ik voel gelijk allerlei spieren waarvan ik het bestaan nog niet wist. Skien doe je natuurlijk hoofdzakelijk met je benen, maar ik voel zelfs al m’n buikspieren! Nu worden hier allerlei insinuaties gedaan dat die buikspierpijn wel ergens anders van zal zijn, maar dat betwijfel ik zelf ten zeerste ;-) . Maar…..we hebben tenminste wel kunnen skien. Gisteren heeft het skien zich nog beperkt tot de ochtend. In de middag hebben we 1 afdaling gemaakt en daarna zijn we gestopt. Je zag geen hand voor ogen zo mistig werd het. Op zich nog niet zo’n probleem, maar je ziet niet waar de piste loopt en voor je het weet, ben je off-piste aan het skien. Ik was dolblij toen ik weer beneden was en we zijn daarna lekker gaan sleetje-rijden met de kids. Er is hier een prachtige slee-baan aangelegd, dus zowel de kleine als de grote kids kunnen daar naar hartelust glijden. Voor dochter hebben we zo’n soort schep gekocht en Zoon ging op de slee naar beneden. Prachtig vinden ze het. Vandaag was weer een zonnige dag. De lucht was helderblauw, waardoor de sneeuw nog witter dan wit was. Morgen geven ze ook volop zon aan en daar gaan we dan nog maar een dagje heerlijk van genieten. Lekkere afdalingen (en daar zijn er hier genoeg van) maken, op tijd een terrasje en aan het eind van de middag natuurijk nog even met de slee naar boven. Zaterdag weer terug richting Les Pays-Bas en hopelijk gaat dat wat vlotter dan op de heenweg. En de spierpijn? Ach, die zal tegen die tijd ook wel over zijn……

Over zon, sneeuw en wind

Nou, hier zitten we dan! Op 2300m hoogte in de Franse Alpen. Volop sneeuw, volop zon en niet kunnen skien! Er staat zoveel wind dat alle liften vanmiddag zijn gesloten. En ik kan u verzekeren, het is niet zomaar een briesje. Vanochtend waren er nog enkele liften geopend en wij behoorden tot de bikkels die in de open stoeltjeslift naar boven gingen. Helm, skibril en sjaal tot over onze neus en oren en nog leek het alsof je gezandstraald werd. En vraag niet hoe we naar beneden gewaaid werden. Langszaam skien was er niet bij, je ging gewoon als een speer of je nou wilde of niet. De skiles van Dochter ging deze ochtend ook gewoon door al was het niet de volle 3 uur (ook vanwege de wind). Morgen wil ze weer, dus ze zal het toch wel leuk hebben gevonden :-) . Het appartement is superleuk. Niet zo groot als vorig jaar, maar van alle luxe voorzien. Bovendien is het uitzicht geweldig. We kijken recht op de pistes! De kinderpiste is recht voor ons appartement waardoor we dus Dochter zelfs vanuit de woonkamer kunnen zien. De reis hier naartoe was ook niet zoals we al die jaren gewend zijn geweest. Het is een eind, OK, maar nog nooit hebben we zulk slecht weer en zoveel file gehad. Vrijdag zijn we om 12h30 vertrokken…….om 20h30 waren we nog niet verder dan Nancy, waar we dus uiteindelijk overnacht hebben. Eigenlijk hadden we gehoopt op vrijdag 200km verder te kunnen rijden, maar helaas. Zaterdag konden we in de ochtend behoorlijk doorrijden, maar vanaf Lyon zijn we toch weer aardig in filerijden beland. Om 18h40 waren we uiteindelijk in Val Thorens. Morgenochtend is er sneeuw voorspeld en zou de wind gaan liggen. Morgenmiddag perioden met zon en morgenavond vervolgens weer volop sneeuw. Hopelijk kunnen we dan vanaf dinsdag alle pistes benutten met net verse sneeuw. Gelukkig kon Man de drang niet weerstaan om toch z’n nieuwe laptop in te pakken, zodat we dan nu toch lekker kunnen internetten. We hebben nl. wireless network in ons appt. :-) hoezo verslaafd? Afijn, vanuit het zonnige, nog droge, maar zeer winderig Val Thorens de groeten namens iedereen! We gaan nu maar eens lekker aan de borrel………………