Da’s pech……stacaravannetje weg!

Het zit niet zo mee deze week. Niet dat er erge dingen aan de hand zijn of gebeuren, dat niet. Het begon met een e-mail van de camping in Spanje dat ze een foutje hadden gemaakt en dat de stacaravan toch niet meer vrij bleek te zijn in de door ons gewenste periode. Balen. Pech. Shit happens. Weer een andere leuke camping gezocht, gevonden en vervolgens geboekt. Bleek deze “op aanvraag” de zijn. Potverdikkie. En tot op heden nog geen antwoord of het nou doorgaat ja of nee. En dan begint het te kriebelen hè. Kan ik niet zo goed tegen. Tegen wachten en onzekerheid. Ongeduldig miepje dat ik ben. Als ik éénmaal weet wat ik wil dan wil wil wil wil wil ik het meteen meteen meteen. Zo dat is eruit :-) . Ik zit er nog net niet bij te stampvoeten. U ziet het vast al voor u. Lien onderuit op de bank, laptop op schoot, lelijk gezicht trekkend (hoef ik trouwens niet zo veel voor te doen, ik zal het zelf maar vast zeggen), en maar stampvoeten omdat die verlossende mail niet binnenkomt. En nu moet ik eerlijk bekennen dat ik eigenlijk denk dat deze camping het ook niet gaat worden. Onderbuikgevoel….kweetutoknie precies waarom, maar de tijd zal het leren. Het grootste probleem zit hem in het feit dat we persé een stacaravan met eigen toilet en douche willen en niet zo’n bungalowtent waar waarschijnlijk ook helemaal niks mis mee is….maar toch…..die eigen WC is voor ons ‘kockies’ nogal belangrijk. Poepen doe ik graag rustig op m’n gemakkie. Zo weet u dat ook weer! Die stoelgang van mij werkt al niet optimaal en als ik dan eenmaal moet, wil ik niet eerst nog naar één of ander gebouwtje moeten rennen. Om er dan vervolgens achter te komen dat ik m’n wc-rol ben vergeten (lid van de klunzenclub weet u nog?). Onder mij bevinden zich ongetwijfeld nog veel meer mensen die hier moeite mee hebben, want anders zouden die stacaravans niet zo snel zijn volgeboekt.
Afijn……genoeg over poep en stacaravans. In het ergste geval blijven we gewoon thuis. Of gaan we naar Centerparcs of naar het Eftelinghotel. Ook nog een optie. Kan ik gewoon thuis gaan poepen als het daar niet lukt. Maar ik dwaal weer af. Wat is dat toch met mij en poep vandaag? Ik zal maar eens een kop thee gaan zetten….er komt verder weinig zinnigs meer uit geloof ik…..
U verdoet uw tijd door dit blog te lezen. Mijn oprechte excuses….hihi…NOT (6)

Lien & Vakantie

Best leuk hoor……nog een weekje vakantie! Vooral als het weer zo goed is als vandaag 🙁 ! Niet dus….. En sja, wat kun je anders doen met dit slechte weer dan een middagje Ikea & Makro? Deze ochtend was gereserveerd voor dochter. Haar laatste school-vakantie-week zouden we nog wat leuke dingen gaan doen samen. Mijn plan was naar de Efteling te gaan……godzijdank heb ik dit woord niet hardop uitgesproken waar dochter bij was. En omdat haar dus niks was beloofd, ben ik deze ochtend bij het zien van alle regendruppels, die overgingen in kei-harde pijpestelen, van m’n oorspronkelijke plan afgestapt. Wie gaat er nou met zulk weer door de Efteling lopen banjeren? Niet Lien dus…… Nee, de Ikea dat was een veel strakker plan. Weer de nodige prularia gekocht, waaronder een houten trein voor Jens en een knuffel-octopus voor tante Sedonia (oftewel dochter). Éénmaal aangekomen bij de bedden, moesten natuurlijk alle exemplaren uitvoerig getest worden door dochterlief. En bij het zien van een prachtige klamboe was ze niet meer te stoppen….”want dat is wel heel handig voor de muggen, hè mama?!?”. Wetend dat Man een bloedhekel heeft aan klamboe’s (en helemaal als ze roze zijn) twijfelde ik toch een beetje. Maar met tante Carola (oftewel zus) bij de hand is er geen ontkomen meer aan. “Die krijg je ééntje van mij Senna!”. Een beetje tegenstribbelend (hij wist dat hij het toch niet ging winnen van 4 dames) heeft Man het bewuste ‘prinsessen-ding’ opgehangen en dochter is niet meer uit haar bed te krijgen. Fantastisch! Zoon speelt verder al de hele middag met zijn tlein, dus iedereen gelukkig! En nu zit de vakantie er dan toch echt bijna op! Volgende week is alles weer ‘normaal’. Dochter naar school, Jens naar het KDV, Man volop aan de bak in z’n nieuwe job & Lien moet er ook weer tegenaan (volgens haar baas). Gelukkig maar dat de volgende vakantie al is geboekt 😉 ……..de wintersport!

Klaar voor de start!

Laatste inpakdagje is begonnen. Niet dat er nog zoveel moet gebeuren, maar er zijn toch altijd dingen die tot het laatst moeten wachten, omdat je ze simpelweg nog nodig hebt of omdat ze nog aan de waslijn hangen. Man heeft me gisteren goed met rust gelaten, zodat ik op m’n gemak alles bij elkaar heb kunnen zoeken. Dat gaat nl. altijd zo bij ons. Ik pak in. Man laadt de auto. Daar is geen speld tussen te krijgen en geen van beiden bemoeit zich met de taak van de ander. En dat is maar goed ook. Hoogste ruzie krijgen we als we dat wel doen. Man vindt altijd dat ik te veel meeneem (waar hij overigens wel gelijk in heeft) en ik denk altijd dat ik wel weet hoe ik die auto het beste kan inladen, met als gevolg dat datgene wat we eigenlijk onderweg nodig hebben, helemaal achter in de kofferbak zit. Ieder z’n vak. En dan gaat het goed. Nog geen stress dus……tot nu toe. Zoon-lief is nog lekker een dagje naar het kinderdagverblijf en dochter mag zometeen eventjes bij oma vertoeven. Dan nog even een kort bezoekje aan de notaris (de hypotheekakte passeert eindelijk), nog een nieuwe bikini en zwembroek scoren, wat last-minute boodschapjes doen, kat naar het kattenhotel en klaar is Lien. Tenminste……..totdat alles in de auto zit. Dan nog even een stofzuiger en dweil door het huis, de wc schoon en we kunnen! Dat laatste is trouwens echt zo’n familie-tic. Dat heb ik echt van m’n moeder geërfd. Ik zal niet weggaan zonder nog even de wc te hebben schoongemaakt en een flinke scheut chloor erin te hebben gegooid. Stel je eens voor, dat er bijv. een inbreker naar je wc moet en hij is vies! Als we terugkomen doe je het namelijk wéér!!! En als we terugkomen is de vloer weer een bende en moet er weer gedweild worden!!! Allemaal dubbel werk dus……..maar goed, wat in de genen zit, verander je toch niet. Laat me maar en het is tenslotte ook zo gebeurd. En het idee dat we morgen richting de zon vertrekken, maakt veel goed. Esjestiet (L’Estartit) here we come!

Lien en Schoenen!

Sja….de vakantie komt eraan hè?! En dan heb ik altijd ineens van alles nodig, wat ik nog ‘niet’ heb. Schoenen bijvoorbeeld. Natuurlijk heb ik wel schoenen, maar niet precies de juiste voor een camping-vakantie! Op een camping loop je niet op hakken. Op een camping draag je crocs (plastic klompen), op een camping draag je teva’s (geitenwollensokkensandalen…..hmmm mooi woord voor galgje), op een camping draag je badslippers, op een camping draag je van alles als het maar niet té hoog gehakt en té modieus is. En laat ik nou errug veul van die laatstes hebben. Bovendien heb ik de laatste tijd iets met schoenen. Vooral voor dochter. Ik koop ze tegenwoordig per 2 paar tegelijk. Kan ik niet kiezen tussen twee kleuren?! Nou dan neem ik ze gewoon allebei, anders krijg ik toch een dag later spijt. Ik moet dan wel eerlijkheidshalve bekennen dat ik natuurlijk niet praat over schoenen van 150 euri per stuk. Ik kijk wel uit. Dan dub ik nog een beetje heen en weer welke kleur ik zal nemen en neem de meest veilige. Maar met van die lekkere koopjes, dan neem ik gewoon ‘all available colors’. Excuseert u mij voor het Engels taalgebruik, maar op de één of andere manier klinkt het dan minder erg…. Net zo iets als ‘holy shit’. Dat klinkt ook veel minder erg dan ‘heilig paardenstront’. Maar weer even terzake…..Lien heeft dus vandaag weer 2 paar gekocht voor zichzelf. Voor op de camping. Gemakkelijk, niet te hoog gehakt en net modieus genoeg om niet voor schut te lopen. Nu maar hopen dat we geen stortbuien krijgen, want dan had ik toch die kèkke rubberlaarzen ook nog mee moeten nemen………

En waar bevindt dat woonwagenkamp….ehhh….die camping zich? Nou hier:

Camping Castell Montgri

Mooi hè?!

Vakantie in zicht…

En dat is duidelijk nodig. Mijn hoofd is leeg. Ik ben moe. En onze vorige vakantie is inmiddels alweer 5 weken geleden! ( U zult wel denken: “verwend kind”, en U heeft gelijk) Heb weinig inspiratie dus mijn logs zijn ook weinig interessant……vrees ik. Het wordt tijd dat ik weer even wat zonnestraaltjes op m’n huid voel, dat ik weer even in het Spaanse land vertoef. Bij de gedachte aan het eten van olijven, paëlla, calamaris, het bbq-en en het drinken van Sangria, word ik al aardig vrolijk. De reis alleen……oef……dat wordt zwaar dit jaar vrees ik. Natuurlijk overnachten we ergens in Frankrijk en doen we het op ons gemakkie, maar die Jens…..die vindt het tegenwoordig na 10 minuten al niet meer leuk in de auto! Zoethoudkadootjes moeten nog worden aangeschaft, maar geloof me, ik ga er zeker een hoop van inslaan. Bovendien hoop ik dat de portable DVD-speler wonderen doet. Het enige nadeel is dat we er maar ééntje hebben, met één scherm. Maar aan de andere kant ziet Man me al aankomen: “Lieffie, ik wil nog een extra DVD-spelertje erbij…..da’s écht heel handig hoor!”. Ik ga nog maar eens even bedenken hoe we dat gaan aanpakken. Ging de liefde van de man niet door de maag??? Frietjes eten vanavond dus!!!!

Lien in Luilekkerland

2007_05 SIDE0093.JPGGeef me zon, zee, strand, zwembad, 32 graden, een tophotel, lekker eten, 2 geweldige kids, een (h)eerlijke Man, 40 jaar getrouwde schoonouders en Lien zit in Luilekkerland….. Wat een lekker weekje hebben we achter de rug. We waren er hard aan toe….Man en ik. Drukke tijd achter de rug en een nog drukkere tijd die eraan zit te komen, dus dit weekje was meer dan welkom. Niet dat ik nu zielig ga zitten doen…..het duurt niet zo heel lang tot onze volgende vakantie. Echter….voordat die aanbreekt moet er met betrekking tot werk en verbouwing nog heel wat geregeld worden. Even bijtanken was dan ook meer dan welkom. Ook de kindjes hebben enorm genoten. Alles was één groot feest….van de vliegreis (voor Jens de 1e keer) tot het hotel, van het zwembad tot het strand en het eten vonden ze op z’n minst wel interessant (eigen tafeltje en stoeltjes, zelf kiezen, 2x per dag warm en hele lekkere gebakjes als toetje….wie wil dat nou niet?!). Ook de kinderdisco waar we iedere avond als trouwe papa, mama, opa & oma onze kinderen zaten aan te moedigen, was een hoogtepunt. Jens was de hele dag druk met dansen, behalve als hij op ‘t podium stond….dan bleek hij meer ‘van-de-techniek’ te zijn en bekeek hij alles en iedereen. Senna vond het de 1e keer na een paar dansjes ook wel genoeg, heeft daarna een paar avonden alleen maar gekeken en had toen weer voldoende moed verzamelt om het weer eens te gaan proberen. De CD met disco-liedjes is natuurlijk aangeschaft en deze ochtend heeft ze thuis alweer vreselijk haar best staan doen. Maar het aller- allerleukste was toch wel papa en mama natspetteren of een kletsnatte knuffel komen geven als je net even lekker ligt te zonnen ;-). Joost & Leny, bedankt voor de geweldige vakantie……ik vraag me nu alleen wel af of een 45-jarig huwelijk ook wordt gevierd??? Hihi…….

Oh ja….meer foto’s zijn natuurlijk te zien in onze foto-album……have fun!