Aan de vooravond van…..

Gezonde spanning. Zo noemen ze het geloof ik. Alles is onder controle hoor, daar niet van. Maar toch…..steeds maalt er maar één zinnetje door mijn hoofd: “ben ik niets vergeten?”. En steeds weer kom ik tot de conclusie van niet. En mocht het toch nog zo zijn, sja….dan zal ik het morgen vanzelf merken. Maar terwijl ik mijn checklist (jaja…ik ben van de lijstjes) afvink, kan ik niets nieuws meer bedenken. De jurk is in huis. De kleding van de kids hangt klaar. Reservekleding zit in een tas. Reserveschoenen zitten in een tas. Alle spulletjes zijn naar de feestlocatie gebracht. Alle belangrijke partijen heb ik deze week nog aan de telefoon gehad, dus als het goed is, is niemand ons feestje vergeten. Het programma is bij iedereen bekend en de weersvoorspellingen zijn uitstekend!!! Wat wil een mens nog meer?
En vooral: wat wil een aanstaand bruidspaar nog meer????
Nou, niks dus.
Najaa…….dat het gewoon lekker loopt morgen. En dat iedereen het naar z’n zin heeft. En dat de bruidegom wel JA zegt. En dat de bus niet met pech komt te staan. En dat de bloemist mijn wensen goed heeft begrepen. En dat de kindjes enigszins netjes blijven…..toch op z’n minst de eerste helft van de dag. En dat m’n haar een beetje wil vallen. En dat m’n hooikoorts niet te erg opspeelt. En dat de ambtenaar het een beetje gezellig doet morgen (al twijfel ik hier eigenlijk niet aan…..leuk mens!). En dat m’n schoonvader niet op z’n crocs hoeft (had nl. deze week ontstoken hielen –> 80 v.d. Langstraat!). Nou…..nog genoeg te willen dus.
Maar afijn, morgen is het zover. Dan gaat datgene gebeuren waar we nu een heel jaar mee bezig zijn geweest. Waar we naartoe hebben geleefd en naar uit hebben gekeken. Waar we veel voor op pad zijn geweest en afspraken voor hebben gemaakt. Nu is D-day erg dichtbij en dat is prima.
Wanneer u nu weer een nieuwe log leest, zal dat van een getrouwde vrouw zijn (mits hij dus inderdaad JA zegt 🙂 ).

Ondertrouw en het gebrek aan koffie

Ik wist het natuurlijk wel. Dat het niet veel zou voorstellen. Het was voor mij immers de 2e keer. Ware het niet dat er toch nóg iets, en let wel….ten nadele, is veranderd in het ondertrouw-process. Mochten we ‘vroeger’ (ahum….wel 17,5 jaar geleden) nog mee naar een mooi kantoortje, zit je nu in Waalwijk in een aftands balie-4-kantoortje. Een hokje van 2 bij 1,5….ja zoiets moet het zijn. Geen koffie, geen enkel persoonlijk tintje komt eraan te pas. Er kunnen net 2 stoelen staan en aan de andere kant zit je met een open verbinding naar de afdeling burgerzaken. Als je te hard praat horen de mensen in de rij voor het loket letterlijk waar het over gaat in hokje 4. Laten we hopen voor alle aantstaande bruidsparen dat er in het nieuwe (miljoenen)pand aan de taxandriaweg een beter ‘hokje’ beschikbaar komt voor deze, voor het bruidspaar dan toch, heel bijzondere dag. Door zo’n afknapper zou je bijna geneigd zijn om het maar niet te doen. Te trouwen.
Maar afijn…..de eerste krabbels zijn dus gezet. De benodigde documenten zijn overhandigd en de nodige euro’s zijn betaald. We zijn het samen maar meteen gaan vieren in de stad (een cappuccino en een lekker taartje doen wonderen) en vanavond zijn we met de kindjes een hapje gaan eten. Geen uitgebreid 4-gangen diner, dat is aan onze kindjes nog niet besteed. Bovendien viel het ze zo al erg zwaar om te blijven zitten na zo’n vermoeiende schoolreisjes-dag.
Dochter vindt het allemaal wel reuze interessant en heeft een superleuke dag gehad. Van Zoon krijgen we nog niet zoveel te horen, maar het feit dat de modder tot achter z’n oren zat, wil wel zeggen dat hij zich prima heeft vermaakt in het zand en in de waterspeeltuin. Dat hele ondertrouw-gebeuren gaat volledig aan hem voorbij. Geef ‘m es ongelijk! 😉
En dan mijn nieuwe naam. Daar heb ik heel wat nachtjes over gedubd. Wordt het nu De Kock of blijft het gewoon Broeks of een combinatie van beiden. Voorlopig heb ik dus gekozen voor de achternaam Broeks – de Kock. Het is namelijk geen enkel probleem om het in een later stadium alsnog te veranderen naar de Kock – Broeks. Dat schijnt een kleine formaliteit te zijn. Waar maak ik me dan nu toch druk om. Broeks – de Kock it is. Tenminste……als alle partijen op 19-09-09 ook daadwerkelijk JAAAAAA zeggen!